Socket.IO
Socket.IO jest dostępny po wybraniu protokołu socketio w żądaniu
WebSocket.
W odróżnieniu od surowego protokołu WebSocket Socket.IO przenosi nazwane zdarzenia: to nazwa zdarzenia odróżnia jedną wiadomość od drugiej, a nie jej treść.
Konfiguracja
Section titled “Konfiguracja”| Pole | Rola |
|---|---|
| URL | Adres URL serwera Socket.IO |
| Zdarzenie | Nazwa emitowanego zdarzenia |
| Wiadomość | Ładunek zdarzenia |
| Nagłówki | Nagłówki handshake’u |
W scenariuszu
Section titled “W scenariuszu”Akcja Połączenie Socket.IO jest jedyną, której wyjścia można konfigurować: wystarczy zadeklarować listę interesujących zdarzeń, a węzeł udostępni wówczas jeden port na każde zdarzenie, a ponadto:
connected— sygnał emitowany w chwili nawiązania połączenia;others— port domyślny, który odbiera każde niezadeklarowane zdarzenie.
Pozwala to czysto rozdzielić przepływ: commande:acceptée w jedną stronę,
commande:refusée w drugą, bez pisania jakiegokolwiek warunku.
Cykl życia dopełniają akcje Wysyłanie Socket.IO (z kanałem i ładunkiem) oraz Zamknięcie połączenia Socket.IO. Zob. Połączenia i strumienie.
Tryb serwera
Section titled “Tryb serwera”Restorm potrafi hostować serwer Socket.IO, który współdzieli swoje gniazdo z pozostałymi serwerami na tym samym porcie. Zob. Symulowanie WebSocket, Socket.IO i MQTT.