Przejdź do głównej zawartości

Żądania i kompozycja

Te bloki wykonują wywołanie typu żądanie / odpowiedź i oddają sterowanie. Połączenia, które pozostają otwarte, opisuje strona Połączenia i strumienie.

Każdy z nich jest powiązany z żądaniem z projektu: wskazuje się je już przy tworzeniu bloku.

Wykonuje w jednym kroku żądanie HTTP, GraphQL, gRPC typu Unary albo WebSocket.

Wejściaenv (środowisko wykonania), override (przesłonięcia, obiekt)
Wyjściaresponse — pełna odpowiedź
KonfiguracjarequestId, label

Wyjście response przenosi obiekt odpowiedzi: status, nagłówki, treść, czas. Umieszczenie selektora na połączeniu pozwala wyodrębnić od razu to, co jest istotne — status, body.data.id.

Wykonuje żądanie SOAP.

Wejściaenv
Wyjściaresponse
KonfiguracjarequestId, label

Odpowiedź <soap:Fault> pojawia się w obiekcie odpowiedzi: lepiej sprawdzać ją akcją Assert, niż polegać wyłącznie na statusie HTTP.

Wykonuje jedno polecenie Redis na nowo otwartym połączeniu.

Wejściaenv
Wyjściaresponse

Publikuje rekord Kafka.

Wejściaenv
Wyjściaresponse — metadane rekordu: temat, partycja, offset

Wywołuje inny scenariusz z projektu — to właśnie mechanizm kompozycji.

Wejściajeden port param:<name> na każdy wolny parametr podscenariusza
Wyjściajeden port output:<name> na każde wyjście podscenariusza, a ponadto result
KonfiguracjascenarioId, label

Porty są wyprowadzane na żywo z podscenariusza: dodanie tam parametru sprawia, że port pojawia się w węźle wywołującym.

To właśnie pozwala wydzielać części wspólne: jeden scenariusz „pobranie tokena”, wywoływany przez pozostałe pięć.

Uruchom scenariusz „Zaloguj się”
├─ param:user ◄── Wejście
└─ output:token ──► Ustaw zmienną „token”

Cztery warstwy, stosowane w następującej kolejności:

  1. żądanie w postaci zapisanej w projekcie;
  2. szybkie ustawienie wskazane na akcji;
  3. przesłonięcia wpisane na akcji;
  4. wartość otrzymana na porcie przesłonięć.

To samo wywołanie można więc odtworzyć z trzema zestawami danych, bez duplikowania żądania.