Kod JavaScript

JavaScript korzysta z tego samego środowiska wykonawczego co TypeScript: ten sam silnik, to samo API, ta sama wbudowana biblioteka. Ta strona skupia się na tym, co jest dla niego specyficzne — na warstwach zgodności.

Przykład

// `input` = otrzymana wartość, `vars` = zmienne uruchomienia
const utilisateurs = input.data.filter((u) => u.actif);

console.log(`${utilisateurs.length} utilisateurs actifs`);

return _.sortBy(utilisateurs, 'nom');

Zgodność z Postmanem

To właśnie pozwala skryptom zaimportowanej kolekcji Postman działać bez przepisywania.

Powierzchnia	Uwagi
pm.variables, pm.environment, pm.globals, pm.collectionVariables	Wszystkie odwzorowane na jedną przestrzeń zmiennych uruchomienia
pm.iterationData	Dane iteracji
pm.request, pm.response	Bieżące żądanie i bieżąca odpowiedź
pm.test(name, fn), pm.test.skip	Testy
pm.expect	Asercje (chai)
pm.sendRequest	Dodatkowe wywołanie
pm.info	Metadane wykonania
pm.vault	Sejf
pm.visualizer.set(template, data)	Wizualizator
pm.cookies, pm.cookies.jar()	Ciasteczka
pm.setNextRequest, pm.execution.setNextRequest, .skipRequest, .location	Sterowanie przepływem
postman.getResponseHeader	Dawne API

pm.test('le statut est 200', function () {
  pm.expect(pm.response.code).to.eql(200);
});

pm.environment.set('commandeId', pm.response.json().id);

Zgodność z Bruno

Dla zaimportowanych kolekcji Bruno: obiekt bru.* — w tym bru.runRequest(name) — oraz funkcja test() używana samodzielnie.

Porządna migracja

Warstwy te istnieją po to, by nic nie zepsuło się przy imporcie. W dłuższej perspektywie lepiej sięgać po natywne bloki: Assert jest czytelniejszy niż pm.test ukryty w skrypcie, ma dwa wyjścia then / else widoczne w grafie, a jego komunikat pojawia się wprost w dzienniku CI.